Wszyscy mamy się dobrze - felieton z Kresowiaka Galicyjskiego
Dziś wszyscy mamy się dobrze. To chyba jedna z tych niepisanych zasad dorosłego życia. Kiedy ktoś pyta „co tam?”, odpowiadasz „dobrze”. Ewentualnie „jakoś leci”, jeśli akurat jesteś człowiekiem wyjątkowo wylewnym. Potem wypada zapytać o to samo, usłyszeć podobną odpowiedź i można spokojnie rozejść się do swoich zajęć z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku społecznego. Bo przecież zapytaliśmy. Co ciekawe, czasami naprawdę nie chcemy usłyszeć odpowiedzi. Wyobraźcie sobie, że spotykacie znajomego pod sklepem. „Cześć, co tam?”. A on zamiast zgodnie z przyjętym regulaminem odpowiedzieć „spoko”, zatrzymuje się i mówi: „W zasadzie fatalnie. Od miesiąca prawie nie śpię, wszystko mnie przerasta, boję się przyszłości i coraz częściej mam ochotę wyłączyć telefon, zasłonić okna i przez trzy dni z nikim nie rozmawiać”. No i masz babo placek. Człowiek chciał tylko kupić bułki. Nie jesteśmy przygotowani na szczerość. Lubimy ją w teorii. W praktyce zdecydowanie bardziej odpowiada nam jej wersja demo...